Αριθμός σειράς RFID: Οδηγός για αρχάριους 

Είναι πολύ πιθανό ότι, αν έχετε ποτέ ακουμπήσει μια κάρτα RFID στην πόρτα ενός γραφείου, έχετε σαρώσει ένα βραχιολάκι σε κάποια εκδήλωση, έχετε χρησιμοποιήσει μια κάρτα-κλειδί ξενοδοχείου ή έχετε παρακολουθήσει την ετικέτα ενός προϊόντος σε μια αποθήκη, τότε έχετε ήδη χρησιμοποιήσει έναν σειριακό αριθμό RFID.

Ίσως να μην έχετε δει τον αριθμό που είναι τυπωμένος στην ετικέτα.

Όταν όμως ένας αναγνώστης RFID σαρώνει την ετικέτα, αυτός ο σειριακός αριθμός είναι συχνά η πρώτη πληροφορία που καταγράφεται και αποστέλλεται στο κεντρικό σύστημα υπολογιστών.

Δεν με καταλαβαίνεις;

Λοιπόν, ένας σειριακός αριθμός RFID είναι η ψηφιακή ταυτότητα ενός Ετικέτα RFID. Βοηθά ένα σύστημα να διακρίνει τη μία ετικέτα από την άλλη, να αντιστοιχίσει την ετικέτα με μια εγγραφή της βάσης δεδομένων και να αποφασίσει τι πρέπει να γίνει στη συνέχεια.

Τι είναι ο σειριακός αριθμός RFID;

Ο σειριακός αριθμός RFID είναι ένας μοναδικός αριθμός αναγνώρισης που συνδέεται με ένα τσιπ RFID, μια κάρτα, ένα βραχιολάκι, μια ετικέτα, ένα τηλεχειριστήριο ή άλλο αντικείμενο με δυνατότητα RFID.

Όταν γίνεται η ανάγνωση της ετικέτας, ο αναγνώστης καταγράφει αυτόν τον αριθμό και τον μεταδίδει στο λογισμικό. Στη συνέχεια, το λογισμικό συγκρίνει τον αριθμό με τα στοιχεία μιας βάσης δεδομένων. Ανάλογα με την εφαρμογή, το σύστημα μπορεί να επιτρέψει την είσοδο, να ενημερώσει μια εγγραφή αποθέματος, να επεξεργαστεί μια πληρωμή, να ταυτοποιήσει ένα ζώο, να παρακολουθήσει ένα ένδυμα ή να επιβεβαιώσει ότι ένα περιουσιακό στοιχείο έχει σαρωθεί.

Ο αριθμός σειράς από μόνος του δεν περιέχει συνήθως όλες τις χρήσιμες πληροφορίες.

Για παράδειγμα, ένα βραχιόλι RFID που χρησιμοποιείται σε ένα φεστιβάλ ενδέχεται να μην αποθηκεύει το πλήρες όνομα ενός ατόμου, το ιστορικό πληρωμών του και τα στοιχεία του εισιτηρίου απευθείας στο βραχιόλι. Αντ’ αυτού, το βραχιόλι αποστέλλει έναν σειριακό αριθμό στο σύστημα. Στη συνέχεια, το σύστημα εντοπίζει τον λογαριασμό ή την εγγραφή του εισιτηρίου που συνδέεται με αυτόν τον αριθμό.

Ο σειριακός αριθμός RFID αποτελεί συνήθως τον σύνδεσμο μεταξύ της φυσικής ετικέτας και των ψηφιακών πληροφοριών που αντιστοιχούν σε αυτήν.

Πώς λειτουργούν οι σειριακοί αριθμοί RFID

Ενα Ετικέτα RFID περιέχει ένα μικρό τσιπ και μια κεραία. Το τσιπ αποθηκεύει τα στοιχεία ταυτοποίησης της ετικέτας, ενώ η κεραία επιτρέπει στην ετικέτα να επικοινωνεί με έναν αναγνώστη μέσω ραδιοσυχνοτήτων.

Όταν ένας αναγνώστης RFID σαρώνει την ετικέτα, εκπέμπει ένα ραδιοσήμα. Μια παθητική ετικέτα RFID χρησιμοποιεί την ενέργεια αυτού του σήματος για να τροφοδοτήσει το τσιπ για ένα σύντομο χρονικό διάστημα. Μόλις τροφοδοτηθεί, το τσιπ ανταποκρίνεται στέλνοντας πίσω τα αποθηκευμένα δεδομένα ταυτοποίησής του.

Τα δεδομένα αυτά μπορεί να είναι ένας μοναδικός αναγνωριστικός κωδικός (UID) που έχει οριστεί από το εργοστάσιο, ένας αριθμός κάρτας 125 kHz, ένας ηλεκτρονικός κωδικός προϊόντος (EPC) υπερυψηλής συχνότητας (UHF) ή κάποιος άλλος κωδικοποιημένος σειριακός αριθμός που χρησιμοποιείται από το σύστημα.

Ο αναγνώστης καταγράφει τον αριθμό και τον διαβιβάζει σε έναν ελεγκτή, μια πλατφόρμα λογισμικού ή ένα σύστημα back-end. Από εκεί, το σύστημα αποφασίζει τι σημαίνει η σάρωση. Μπορεί να εμφανίσει το προφίλ ενός υπαλλήλου, να ανοίξει μια πόρτα, να μετρήσει ένα προϊόν, να επικυρώσει ένα εισιτήριο ή να καταγράψει το τελευταίο γνωστό σημείο σάρωσης ενός αντικειμένου.

Η πιο απλή καθημερινή αναλογία είναι ο γραμμικός κώδικας.

Ένας γραμμικός κώδικας παρέχει επίσης στο σύστημα έναν αριθμό για αναζήτηση. Ωστόσο, η τεχνολογία RFID δεν απαιτεί άμεση οπτική επαφή, και πολλές ετικέτες RFID μπορούν να αναγνωστούν πιο γρήγορα από τους τυπωμένους γραμμικούς κώδικες. Ο αναγνώστης δεν χρειάζεται να “βλέπει” την ετικέτα με τον ίδιο τρόπο που ένας σαρωτής γραμμικών κωδίκων πρέπει να βλέπει τον τυπωμένο κώδικα.

Ο σειριακός αριθμός RFID είναι το ίδιο με τον UID;

Μερικές φορές. Όχι όμως πάντα.

Σε αυτό το σημείο η ορολογία του RFID μπορεί να γίνει παραπλανητική. Οι άνθρωποι συχνά χρησιμοποιούν τους όρους “αριθμός σειράς RFID”, “UID”, “αναγνωριστικό ετικέτας”, “αριθμός τσιπ”, “αριθμός κάρτας” και “EPC” σαν να σημαίνουν όλοι το ίδιο πράγμα.

Σε ορισμένα συστήματα, αυτό ισχύει.

Σε άλλες περιπτώσεις, πρόκειται για διαφορετικούς αριθμούς που αποθηκεύονται σε διαφορετικές περιοχές μνήμης του τσιπ.

Ο όρος «UID» αναφέρεται συνήθως σε ένα μοναδικό αναγνωριστικό που έχει οριστεί από το εργοστάσιο. Ενσωματώνεται σε πολλά τσιπ RFID κατά τη διαδικασία κατασκευής και είναι συνήθως μόνο για ανάγνωση. Ο όρος «σειριακός αριθμός» είναι ευρύτερος. Μπορεί να αναφέρεται στο UID, σε έναν αριθμό EPC, σε έναν τυπωμένο αριθμό ή σε έναν προσαρμοσμένο αριθμό που έχει κωδικοποιηθεί από τον προμηθευτή.

Επομένως, αν κάποιος ρωτήσει για τον σειριακό αριθμό RFID, η πιο σωστή ερώτηση είναι: ποιον αριθμό διαβάζει στην πραγματικότητα το σύστημά σας;

Αριθμός σειράς RFID έναντι UID έναντι EPC έναντι TID

Πριν αντικαταστήσετε παλιές ετικέτες ή παραγγείλετε προ-κωδικοποιημένες ετικέτες RFID, είναι σημαντικό να γνωρίζετε ποιο πεδίο αναγνώρισης διαβάζει το σύστημά σας. Διαφορετικά, οι νέες ετικέτες ενδέχεται να σαρώνονται σωστά, αλλά να μην είναι συμβατές με το υπάρχον λογισμικό. 

Ο κωδικός EPC είναι συνήθως ο αριθμός που χρησιμοποιείται σε έργα απογραφής UHF. Ο αριθμός UID χρησιμοποιείται συχνά σε εφαρμογές Near Field Communication (NFC), υψηλής συχνότητας (HF) και σε πολλά έργα ελέγχου πρόσβασης. Η περιοχή μνήμης αναγνώρισης ετικέτας (TID) χρησιμοποιείται συχνότερα όταν το σύστημα πρέπει να επαληθεύσει το ίδιο το τσιπ και όχι μόνο τον κωδικό προϊόντος που είναι εγγεγραμμένος στην ετικέτα.

Όλα αυτά προσδιορίζουν κάτι.

Όμως, δεν αναφέρονται πάντα στο ίδιο πράγμα.

Πού αποθηκεύεται ο σειριακός αριθμός RFID;

Ο σειριακός αριθμός αποθηκεύεται μέσα στο τσιπ RFID, αλλά η ακριβής περιοχή μνήμης εξαρτάται από τον τύπο και τη συχνότητα του τσιπ.

Σε πολλές κάρτες και τηλεχειριστήρια RFID χαμηλής συχνότητας (LF) των 125 kHz, η ετικέτα φέρει έναν σταθερό αριθμό αναγνώρισης. Χρησιμοποιούνται συνήθως για απλό έλεγχο πρόσβασης, καταγραφή παρουσίας, συστήματα στάθμευσης και αναγνώριση μελών. Ο αναγνώστης καταγράφει τον αριθμό της κάρτας και τον αποστέλλει στο σύστημα ελέγχου πρόσβασης.

Στις ετικέτες RFID και NFC υψηλής συχνότητας (HF) των 13,56 MHz, το τσιπ διαθέτει συνήθως ένα UID. Ορισμένα τσιπ διαθέτουν επίσης μνήμη στην οποία είναι δυνατή η εγγραφή δεδομένων, η οποία μπορεί να αποθηκεύει διευθύνσεις URL, κείμενο, δεδομένα χρήστη ή εγγραφές που αφορούν συγκεκριμένες εφαρμογές. Για παράδειγμα, ένα βραχιόλι NFC μπορεί να διαθέτει έναν UID για σκοπούς ταυτοποίησης και δεδομένα σε μορφή NFC Data Exchange Format (NDEF) για το άνοιγμα μιας ιστοσελίδας σε ένα τηλέφωνο.

Στις ετικέτες RFID UHF, η μνήμη EPC αποτελεί συνήθως το κύριο πεδίο ταυτοποίησης. Συνήθως περιέχει τον αριθμό ενός προϊόντος, ενός περιουσιακού στοιχείου, ενός χαρτοκιβωτίου ή ενός αντικειμένου. Η μνήμη TID προσδιορίζει το τσιπ και συνήθως ορίζεται από τον κατασκευαστή του τσιπ.

Μπορεί να αλλάξει ένας σειριακός αριθμός RFID;

Ορισμένοι σειριακοί αριθμοί RFID μπορούν να τροποποιηθούν, ενώ άλλοι όχι.

Ο εργοστασιακός κωδικός UID είναι συνήθως κλειδωμένος από τον κατασκευαστή του τσιπ. Έχει σχεδιαστεί ώστε να παραμένει ο ίδιος καθ’ όλη τη διάρκεια ζωής της ετικέτας, προκειμένου να διασφαλίζεται μια σταθερή ταυτότητα του τσιπ.

Ένας αριθμός EPC UHF είναι συχνά εγγράψιμος, πράγμα που σημαίνει ότι ένας κατασκευαστής, μια αποθήκη ή ένας προμηθευτής RFID έχει τη δυνατότητα να κωδικοποιήσει κάθε ετικέτα με έναν κωδικό προϊόντος, έναν αριθμό περιουσιακού στοιχείου, έναν αριθμό χαρτοκιβωτίου ή κάποια άλλη προσαρμοσμένη τιμή πριν από τη χρήση. Αφού κωδικοποιηθεί, η μνήμη του EPC μπορεί επίσης να κλειδωθεί, εάν το απαιτεί η εφαρμογή.

Υπάρχουν επίσης τσιπ RFID με μνήμη χρήστη. Αυτός ο χώρος μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την αποθήκευση επιπλέον πληροφοριών, ανάλογα με το σύστημα. Δεν είναι πάντα απαραίτητος, αλλά μπορεί να αποδειχθεί χρήσιμος για ειδικές εφαρμογές όπου απαιτείται κάτι περισσότερο από ένα απλό αναγνωριστικό.

Γιατί ο ίδιος αριθμός ετικέτας RFID μπορεί να φαίνεται διαφορετικός

Ένας αναγνώστης RFID συνήθως καταγράφει πρώτα τα ακατέργαστα δεδομένα του τσιπ. Στη συνέχεια, ο αναγνώστης, ο ελεγκτής ή το λογισμικό μετατρέπει τα δεδομένα αυτά σε έναν αναγνώσιμο αριθμό με βάση τους δικούς του κανόνες. Διαφορετικά συστήματα ενδέχεται να χρησιμοποιούν διαφορετικούς κανόνες μετατροπής, οπότε η ίδια ετικέτα RFID μπορεί να εμφανίζεται ως διαφορετικοί αριθμοί σε διαφορετικούς αναγνώστες. 

Το ίδιο τσιπ RFID μπορεί να εμφανίζεται σε δεκαδική μορφή, δεκαεξαδική μορφή, με αντίστροφη σειρά byte, σε μορφή Wiegand, ως κωδικός εγκατάστασης συν αριθμό κάρτας ή ως μακρά συμβολοσειρά EPC.

Συνηθισμένες μορφές σειριακών αριθμών RFID

Δεν υπάρχει μια ενιαία μορφή σειριακού αριθμού RFID που να χρησιμοποιείται από όλους τους αναγνώστες και όλα τα συστήματα.

Ορισμένα συστήματα απαιτούν δεκαδικό αριθμό κάρτας. Άλλα απαιτούν δεκαεξαδικά δεδομένα. Ορισμένα συστήματα ελέγχου πρόσβασης χρησιμοποιούν έξοδο Wiegand. Τα συστήματα UHF χρησιμοποιούν συχνά κωδικούς EPC. Οι συσκευές NFC ενδέχεται να εμφανίζουν το UID του τσιπ σε δεκαεξαδική μορφή.

Για μικρά έργα, αυτό μπορεί να μην δημιουργήσει κανένα πρόβλημα. Ωστόσο, σε περίπτωση αντικατάστασης συστήματος, μαζικών παραγγελιών ή προσαρμοσμένης κωδικοποίησης, είναι ζωτικής σημασίας.

Πριν από την παραγωγή, δοκιμάστε ένα δείγμα ετικέτας με τον πραγματικό αναγνώστη και το λογισμικό. Μην ελέγχετε μόνο αν η ετικέτα μπορεί να αναγνωστεί. Ελέγξτε αν ο αριθμός εμφανίζεται στη σωστή μορφή.

Αριθμός εκτύπωσης έναντι αριθμού τσιπ

Ο αριθμός που αναγράφεται σε μια κάρτα RFID, ένα βραχιολάκι ή μια ετικέτα δεν είναι πάντα ο ίδιος με τον αριθμό που είναι αποθηκευμένος στο τσιπ.

Ένας τυπωμένος αριθμός προορίζεται για να τον διαβάσουν οι άνθρωποι.

Ο αριθμός του τσιπ προορίζεται για ανάγνωση από συσκευές ανάγνωσης RFID.

Μερικές φορές ταυτίζονται. Μερικές φορές ο τυπωμένος αριθμός είναι μια συντομευμένη μορφή του αριθμού του τσιπ. Μερικές φορές είναι ο αριθμός ταυτότητας του ίδιου του πελάτη, ο αριθμός περιουσιακού στοιχείου, ο αριθμός υπαλλήλου ή ο αριθμός εισιτηρίου. Σε ορισμένα έργα, ο τυπωμένος αριθμός δεν έχει καμία άμεση σχέση με το UID του τσιπ.

Αυτό δεν αποτελεί πρόβλημα, εφόσον το σύστημα έχει σχεδιαστεί σωστά.

Ωστόσο, αυτό μπορεί να αποτελέσει πρόβλημα όταν ένας αγοραστής θεωρεί ότι ο τυπωμένος αριθμός και ο αριθμός του τσιπ είναι αυτομάτως οι ίδιοι.

Εάν θέλετε ο αριθμός της επιφάνειας να αντιστοιχεί στον κωδικοποιημένο αριθμό RFID, ενημερώστε τον προμηθευτή πριν από την παραγωγή. 

Πόσα δεδομένα περιέχει ένας σειριακός αριθμός RFID;

Οι περισσότεροι σειριακοί αριθμοί RFID είναι μικροί.

Έχουν σχεδιαστεί για την αναγνώριση μιας ετικέτας και όχι για την αποθήκευση ενός πλήρους αρχείου πελάτη, ιατρικού φακέλου, ιστορικού προϊόντων ή λογαριασμού πληρωμών απευθείας στο τσιπ.

Μια ετικέτα 125 kHz μπορεί να φέρει ένα σύντομο σταθερό αναγνωριστικό (ID). Ένα τσιπ HF ή NFC μπορεί να διαθέτει ένα UID και επιπλέον μνήμη, ανάλογα με το μοντέλο του τσιπ. Μια ετικέτα RFID UHF χρησιμοποιεί συχνά έναν κωδικό EPC, όπως έναν EPC 96 bit, για την αναγνώριση ενός αντικειμένου σε μια αλυσίδα εφοδιασμού ή σε ένα σύστημα αποθεμάτων.

Για πολλά έργα, αυτό αρκεί.

Τα χρήσιμα δεδομένα αποθηκεύονται συνήθως στη βάση δεδομένων του back-end. Ο σειριακός αριθμός RFID απλώς υποδεικνύει στο σύστημα ποια εγγραφή πρέπει να ανοίξει.

Μπορούν να αντιγραφούν οι σειριακοί αριθμοί RFID;

Μπορεί να είναι, ανάλογα με το τσιπ και το σύστημα.

Πολλά τσιπ RFID διαθέτουν αναγνωριστικά που έχουν οριστεί από το εργοστάσιο και έχουν σχεδιαστεί ώστε να είναι μοναδικά. Ωστόσο, ορισμένες κάρτες και μπρελόκ RFID χαμηλού κόστους μπορούν να αντιγραφούν, ειδικά όταν το σύστημα ελέγχει μόνο έναν απλό αριθμό αναγνώρισης και δεν χρησιμοποιεί ισχυρότερη διαδικασία πιστοποίησης.

Για απλή καταγραφή παρουσίας, βασική συνδρομή ή παρακολούθηση περιουσιακών στοιχείων χαμηλού κινδύνου, μια τυπική ταυτότητα μπορεί να είναι αρκετή. Για πληρωμές, ασφαλή πρόσβαση, έκδοση εισιτηρίων, καταπολέμηση της παραχάραξης ή περιοχές περιορισμένης πρόσβασης, το σύστημα ενδέχεται να απαιτεί κρυπτογραφημένα τσιπ, προστασία με κωδικό πρόσβασης, κλειδιά πρόσβασης, κλειδωμένη μνήμη ή ελέγχους διπλών εγγραφών σε επίπεδο βάσης δεδομένων.

Μπορούν οι σειριακοί αριθμοί RFID να χρησιμοποιηθούν για την παρακολούθηση;

Ναι, αλλά με ορισμένους περιορισμούς.

Ένας σειριακός αριθμός RFID μπορεί να βοηθήσει ένα σύστημα να καταγράψει πού και πότε σαρώθηκε μια ετικέτα. Για παράδειγμα, ένα σύστημα αποθήκης μπορεί να καταγράψει ότι ένα περιουσιακό στοιχείο σαρώθηκε σε μια πύλη. Ένα σύστημα καταγραφής συμβάντων μπορεί να καταγράψει ότι ένα βραχιολάκι εισήλθε σε χώρο VIP. Ένα σύστημα πλυντηρίου μπορεί να καταγράψει ότι μια ετικέτα λευκών ειδών πέρασε από έναν σταθμό πλύσης.

Ωστόσο, οι περισσότερες παθητικές ετικέτες RFID δεν μεταδίδουν τη θέση τους συνεχώς. Ανταποκρίνονται μόνο όταν βρίσκονται εντός της εμβέλειας ανάγνωσης ενός συμβατού αναγνώστη RFID.

Άρα, ένας σειριακός αριθμός RFID δεν λειτουργεί όπως το GPS.

Μπορεί να εμφανίζει το τελευταίο γνωστό σημείο σάρωσης. Υποστηρίζει το ιστορικό κινήσεων, τα αρχεία καταγραφής εισόδου και την παρακολούθηση διαδικασιών. Ωστόσο, δεν μπορεί να παρακολουθεί συνεχώς ένα άτομο ή ένα αντικείμενο χωρίς να έχουν εγκατασταθεί αναγνώστες στα κατάλληλα σημεία.

Οδηγός όρων για τους σειριακούς αριθμούς RFID

Ετικέτα / Τσιπ: Το μικρό εξάρτημα RFID που βρίσκεται μέσα σε μια κάρτα, ένα βραχιολάκι, μια ετικέτα, ένα μπρελόκ ή άλλο προϊόν RFID. Αποθηκεύει τα δεδομένα ταυτοποίησης και επικοινωνεί με τον αναγνώστη μέσω ραδιοσυχνοτήτων.

Αναγνώστης / Σαρωτής: Η συσκευή που στέλνει σήμα στην ετικέτα RFID, καταγράφει τον αριθμό της ετικέτας και μεταδίδει τα δεδομένα σε έναν ελεγκτή ή σε ένα σύστημα back-end.

UID: Μοναδικός αναγνωριστικός κωδικός. Ένας αναγνωριστικός κωδικός που είναι ενσωματωμένος σε πολλά τσιπ RFID. Συνήθως ορίζεται από τον κατασκευαστή του τσιπ και, κανονικά, δεν μπορεί να τροποποιηθεί.

EPC: Ηλεκτρονικός κωδικός προϊόντος (EPC). Ένας κοινός κωδικός αναγνώρισης που χρησιμοποιείται σε πολλά συστήματα RFID UHF για την αναγνώριση προϊόντων, χαρτοκιβωτίων, περιουσιακών στοιχείων και ειδών αποθέματος.

TID: Αναγνώριση ετικέτας. Μια περιοχή μνήμης RFID UHF που βοηθά στην αναγνώριση του ίδιου του τσιπ και χρησιμοποιείται συχνά για σκοπούς επαλήθευσης.

NDEF: Μορφή ανταλλαγής δεδομένων NFC. Μια τυποποιημένη μορφή δεδομένων που χρησιμοποιείται από ετικέτες NFC και συσκευές με δυνατότητα NFC για την αποθήκευση στοιχείων όπως διευθύνσεις URL, κείμενο και δεδομένα εφαρμογών.

Κωδικοποίηση: Η διαδικασία εγγραφής δεδομένων σε μια ετικέτα RFID, όπως ένας αριθμός EPC, ένας προσαρμοσμένος σειριακός αριθμός ή μια τιμή από τη μνήμη χρήστη.

Μόνο για ανάγνωση: Μια περιοχή μνήμης η οποία, κανονικά, δεν μπορεί να τροποποιηθεί μετά την κατασκευή ή το κλείδωμα.

Ανάγνωση/Εγγραφή: Μια περιοχή μνήμης στην οποία είναι δυνατή η εγγραφή, η ενημέρωση ή το κλείδωμα, ανάλογα με το τσιπ και τις ρυθμίσεις του συστήματος.

Wiegand: Μια κοινή μορφή εξόδου ελέγχου πρόσβασης που χρησιμοποιείται από πολλούς αναγνώστες καρτών και ελεγκτές θυρών.

Τελικές σκέψεις

Ένας σειριακός αριθμός RFID φαίνεται απλός στην αρχή. Πρόκειται για τον αριθμό που καταγράφει ο αναγνώστης όταν σαρώνεται μια ετικέτα.

Ωστόσο, σε πραγματικά έργα RFID, ο αριθμός αυτός μπορεί να είναι ένας UID, ένας EPC, ένας TID, ένας αριθμός κάρτας, ένας τυπωμένος αριθμός ή μια προσαρμοσμένη κωδικοποιημένη τιμή. Μπορεί να έχει καθοριστεί από το εργοστάσιο, να έχει καταχωριστεί πριν από την παράδοση, να εμφανίζεται σε δεκαδική μορφή, να εμφανίζεται σε δεκαεξαδική μορφή ή να μετατρέπεται από τον αναγνώστη σε άλλη μορφή.

Η πιο ασφαλής προσέγγιση είναι να ξεκινήσετε από τον αναγνώστη και το λογισμικό και, στη συνέχεια, να επιλέξετε το κατάλληλο τσιπ RFID, τη μορφή του σειριακού αριθμού, τη μέθοδο κωδικοποίησης και το σχέδιο εκτύπωσης των αριθμών.