Waar wordt radiofrequentie-identificatie voor gebruikt

Niet alle RFID-systemen gebruiken dezelfde radiofrequentie. RFID werkt in verschillende banden, over het algemeen gecategoriseerd als lage frequentie (LF), hoge frequentie (HF) en ultrahoge frequentie (UHF). Elke frequentieband heeft unieke kenmerken op het gebied van bereik, gegevenssnelheid en ideale gebruikssituaties. Inzicht in deze verschillen is essentieel bij het kiezen van een RFID-oplossing - het gebruik van het verkeerde type kan leiden tot slechte leesprestaties of interferentieproblemen.

Hieronder breken we de soorten RFID en vergelijk LF vs HF vs UHF:

• Lage frequentie (LF) - Werkt rond 30-300 kHz (meestal op 125 kHz of 134,2 kHz). LF RFID heeft het kortste leesbereik, meestal een paar centimeter tot ongeveer 10 cm. Er wordt gebruik gemaakt van radiogolven met een lagere frequentie die goed kunnen doordringen in de meeste materialen, waaronder water of lichaamsweefsel, waardoor LF-tags weinig gevoelig zijn voor interferentie van water of metaal. LF heeft echter een lagere gegevensoverdrachtsnelheid; over het algemeen kan slechts één tag tegelijk worden gelezen.
• Veel voorkomende toepassingen van LF RFID zijn dieridentificatie (bijvoorbeeld microchips voor huisdieren of oormerken voor vee) en kaarten voor toegangscontrole. Veel sleutelhangers in gebouwen en oudere startonderbrekerchips maken bijvoorbeeld gebruik van LF RFID omdat deze betrouwbaar werkt, zelfs in de buurt van metaal of in het lichaam van een dier. Het nadeel is het zeer korte bereik - een LF tag moet de antenne van de lezer bijna aanraken om gelezen te worden.

• Hoge frequentie (HF)-Dit bestrijkt 3-30 MHz, waarbij RFID-systemen meestal 13,56 MHz gebruiken. HF RFID biedt een gematigde leesafstand—Meestal tot ~30 cm (1 voet) voor passieve tags, hoewel gespecialiseerde opstellingen dit kunnen uitbreiden tot bijna 1 meter. HF-tags communiceren sneller dan LF en kunnen antibotsingsprotocollen gebruiken om meerdere tags te lezen (sommige HF-lezers kunnen bijvoorbeeld tot 20 tags in één bewerking detecteren).
• Deze frequentie wordt veel gebruikt voor smartcards, contactloze betalingen (zoals creditcards en vervoerspassen), elektronische paspoorten en het volgen van bibliotheekboeken. HF-golven zijn minder gevoelig voor vocht (ze zijn relatief ongevoelig voor vocht en water). Toch presteren ze niet zo goed direct op metalen oppervlakken, tenzij er speciale tagontwerpen worden gebruikt. Dankzij wereldwijde standaarden (ISO 15693, ISO/IEC 14443 en NFC-protocollen) is deze band gebruikelijk in het dagelijks leven - elke keer dat je met je telefoon of kaart op een lezer tikt, is HF RFID aan het werk.
• Ultrahoge frequentie (UHF) - 300 MHz tot 3 GHz, waarbij passieve UHF RFID-systemen ongeveer 860-960 MHz gebruiken. UHF RFID heeft het grootste leesbereik van de drie en de snelste gegevensoverdracht. Passieve UHF-tags kunnen onder normale omstandigheden meestal op 3 tot 6 meter afstand worden gelezen en met geoptimaliseerde apparatuur kan dit bereik in ideale gevallen oplopen tot meer dan 10 meter.
• Dankzij de radiogolven met een hogere frequentie van UHF kunnen veel tags zeer snel worden gelezen - een lezer kan honderden UHF-tags per seconde in bulk scannen, zelfs als de tags snel over een transportband bewegen. Dit maakt UHF ideaal voor voorraadbeheer en toeleveringsketens.

De UHF-band heeft een nadeel: de golven worden gemakkelijker geblokkeerd of ontstemt door metaal en vloeistoffen. UHF-signalen hebben de neiging te haperen in water en kunnen worden ontstemt door de nabijheid van metalen oppervlakken. Maar met een goed tag-ontwerp (zoals het toevoegen van isolerende afstandhouders of het gebruik van tags op metaal) kunnen deze problemen worden beperkt en blijft UHF de beste keuze voor tracking op lange afstand.

Gebruikelijke toepassingen zijn onder andere detailhandel inventarisatielabels op producten, het volgen van pallets en kratten in magazijnen, tags voor tolheffing op voorruiten van voertuigen en het op grote schaal volgen van activa in werven of ziekenhuizen.
Elke band heeft zijn sterke punten: LF en HF hebben een kleiner bereik maar kunnen beter werken rond water/metaal (met behulp van nabije-veldkoppeling), terwijl UHF een groter bereik en snellere multi-tag-lezing mogelijk maakt, maar gevoeliger is voor de omgeving. Dankzij verbeteringen en lage kosten is UHF nu de meest gebruikte RFID-klasse voor nieuwe projecten, terwijl LF/HF van vitaal belang blijft voor bepaalde gespecialiseerde taken.